Τι θυμήθηκα τώρα...

Ένα παλιό post
http://www.blogger.com/img/blank.gif




Λόγω της απεργίας των ΤΑΧΙ σκέφτηκα να αναδημοσιεύσω αυτό:

Ιούνιος 2009: Σήμερα θέλησα να κινηθώ με ΤΑΧΙ δεδομένου ότι είχα μεγάλη βόλτα στο κέντρο και από το ένα σημείο στο άλλο οπότε το parking δε θα βόλευε.
Το όχημα και ο οδηγός του «πήγαινε» ήταν εξαιρετική εμπειρία. TOYOTA PRIUS πεντακάθαρο, με κλιματισμό, ο οδηγός νέος και ευγενέστατος.
Στο «έλα» όμως μας τα χάλασε.
Σειρά τα ΤΑΧΙ στην πιάτσα. Το πρώτο το είχε παρκάρει ο οδηγός και ήταν προφανώς κάπου γύρω για καφέ.
Το δεύτερο έγινε ιστορία μόλις μία κυρία αποφάσισε ότι προηγείται και αφού μου έδωσε μια σπρωξιά και μια κλωτσιά το πήρε κι έφυγε.
Το τρίτο μου κανε νόημα. Μπαίνω...
Πω, πω και τώρα που έχω ανάψει τσιγάρο;
- Να το σβήσετε διότι με ενοχλεί (το τσιγάρο το αναμμένο με μάρανε... ατμόσφαιρα τεκές)
Εντωμεταξύ έχει ξεκινήσει και πάει
Νόμιζα δε θα ΣΕ πείραζε
- Κι εγώ νόμιζα ότι απαγορεύεται
Ε, απαγορεύεται... αλλά... κανονικά, γιατί μπήκΕΣ; Αφού ΣΕ πειράζει το τσιγάρο. Εγώ καθόμουν εκεί στην πιάτσα, εγώ φταίω που μπήκες;
- Συγνώμη, πάτε καλά; Στην πιάτσα ήσασταν και μου κάνατε και νόημα. Σταματήστε να κατέβω ... και μερικά «γαλλικά» κλείνοντας με πολύ όμως δύναμη την πόρτα

Σουπίτσα κυρίως πιάτο! - updated

Σερβίρεται και με μπούκοβο.


Σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή για μία εξαιρετικά νόστιμη σουπίτσα που φτιάχνω με λαχανικά, bacon και σέλινο. Είναι χειμωνιάτικη, αλλά τόσο εύγευστη που πολλές φορές τη θυμηθήκαμε και άνοιξη. Πάμε λοιπόν. Κατ' αρχήν τα υλικά:

- φυτίνη (λίγο λιγότερο από το μισό του μικρού στρογγυλού κουτιού)
- 3 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε μεγάλα κομμάτια
- bacon μακρόστενο κομμένο σε τετράγωνα κομμάτια (εγώ βάζω περίπου 30 φέτες)
- 2 ματσάκια σέλινο ψιλοκομμένα στο multi (μπορείτε και μεγαλύτερα)
- 10 καρότα κομμένα σε κυβάκια
- 6 μεγάλες πατάτες κομμένες σε κυβάκια
- κρέμα γάλακτος (ή γιαούρτι)
- μία κοφτή κουταλιά του γλυκού ματζουράνα ξερή
- αλάτι / πιπέρι
- νερό
- όρεξη, δεδομένου ότι θέλει πολύ προετοιμασία. Εκτός φυσικά αν έχετε ψηθεί από το τελεμάρκετινγκ κι έχετε αγοράσει όλα εκείνα τα τζιβαερικά που κόβουν φετούλες, κύβους, κλπ... εγώ το μετανιώνω που δεν τα 'χω κάθε φορά που αρχίζω την προετοιμασία :)

Εκτέλεση:

- Σε μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε τη φυτίνη να λιώσει και ρίχνουμε τα κρεμμύδια να μαραθούν. Μετά ρίχνουμε και το bacon να ψιλοτσιγαριστεί


- Προσθέτουμε το ψιλοκομμένο σέλινο και τα ανακατεύουμε (εδώ είναι η φάση που αρχίζει να μοσχοβολάει ο τόπος)


- Ρίχνουμε το καρότο και ανακατεύουμε


- Ρίχνουμε τις πατάτες και ανακατεύουμε


- Τέλος, βάζουμε αλάτι, πιπέρι, καλύπτουμε με νεράκι και το αφήνουμε να βράσει.

- Όταν είναι έτοιμη σχεδόν, ρίχνουμε τη ματζουράνα και την κρέμα και ανακατεύουμε. Αφήνουμε να πάρει μία τελευταία βράση και κλείνουμε τη φωτιά. Σερβίρεται ζεστή αν κι εγώ τη φχαριστιέμαι χλιαρή.
Τα λαχανικά τα αφήνουμε μέσα ολόκληρα. Δεν τα αλέθουμε. Εξάλλου είπαμε, είναι κυρίως πιάτο και πρέπει να ναι χορταστικό.
Επίσης, ο καλός μου θέλει ζουμάκι οπότε έχω και το νού μου να φορτώνω νερό ενδιάμεσα για να μη στεγνώσει.

Εγώ σήμερα θα τη φάω με παξιμάδι σπιτικό, εφτάζυμο, που φτιάχνει με τα χεράκια της η μανούλα μου.

Α ξέχασα. Αφού τέλειωσε όλο αυτό, μου τηλεφώνησε η μαμά μου και με ενημέρωσε ότι έφτιαξε και θα φέρει ντολμαδάκια για φαγητό και βρίζω διότι θα μπορούσα όλο το πρωί να αράζω και να πίνω καφέ :)
Δεν πειράζει, κλείσαμε για 2-3 μέρες χωρίς άγχος τι θα φάμε. Θα τρώμε σούπα και ντολμαδάκια :Ρ

Καλή επιτυχία!

Φύσα, ρούφα, τράβα τονε

Χθές, όπως σχεδόν κάθε Σάββατο ξεκινήσαμε για καφέ στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στο Flocafé Ηρακλείου στην Κοραή.
Ο καιρός, λιακάδα μεν, ψόφος δε...

Το Flocafé της Κοραή στο Ηράκλειο είναι πολύ ωραίο. Ένας κλειστός χώρος μπροστά και πίσω, ένας όροφος (σ' αυτά απαγορεύεται το κάπνισμα) και στο ενδιάμεσο ένα «αίθριο» το οποίο κλείνει με συρρόμενη οροφή όταν κάνει κρύο ή βρέχει, ενώ έχει και σόμπες στην οροφή δεξιά αριστερά για να εξασφαλίζεται η σωστή θερμοκρασία.

Το συγκεκριμένο καφέ ανήκει κατά το ένα έκτο στον υιό Κουράκη, το γιο του Δημάρχου, για τον οποίο πολύς λόγος έχει γίνει αλλά δεν είναι της παρούσης. Ο Δήμαρχος λοιπόν, μαζί με όλη την παρέα της ομάδας του ΟΦΗ είναι σχεδόν κάθε Σάββατο στο συγκεκριμένο καφέ για την παρεούλα και το καφεδάκι. Περασμένες μέρες του έγινε παρατήρηση από θαμώνα για το κάπνισμα στο αίθριο και η απάντησή του ήταν «ο χώρος αυτός είναι ανοιχτός». Να σημειώσω ότι έριχνε καρέκλες, η οροφή ήταν κλειστή και οι σόμπες σε πλήρη δράση.

- Όχι βρε Δήμαρχε. Δεν είναι ανοιχτός ο χώρος όταν η οροφή είναι κλειστή. Είναι κλειστός και γεμίζει τσιγαρίλα όλο το σύμπαν.

Για να μην τα πολυλογώ. Η χθεσινή μας προσπάθεια να πιούμε καφέ εκεί ήταν πλήρως αποτυχημένη. Ο χώρος είχε μετατραπεί από καφέ σε τεκέ, σε τέτοιο σημείο που δεν έβλεπες τα σκαλοπάτια για να κατέβεις στο κάτω επίπεδο. Δεν κάναμε καν παρατήρηση γιατί θα έπεφτε και πάλι στο κενό. Αυτό που κάναμε ήταν να το καταγγείλουμε στο site του Flocafe ελπίζοντας ότι δεν είναι γενική πολιτική τους να επιτρέπεται το κάπνισμα στα καταστήματά τους.

Φυσικά, για καταγγελία ούτε λόγος. Αν και θα είχε ένα κάποιο ενδιαφέρον να δει κανείς αν η Δημοτική Αστυνομία θα πάει να ελέγξει και ίσως να βάλει πρόστιμο στο μαγαζί του Δημάρχου.

Εναλλακτικά πήγαμε σε άλλο καφέ. Εξαιρετικός χώρος, καθαρός και φροντισμένος. Ωραία πράγματα, τιμές όπως παντού, ταχύτατο ασύρματο δίκτυο. Και υπήρχαν μέσα πάρα πολλοί καπνιστές. Το καταλάβαμε διότι κατά διαστήματα έβγαιναν έξω για να καπνίσουν. Δυστυχώς γι' αυτούς ο ιδιοκτήτης ήταν γιος κάποιου που νομίζω έχει ένα φροντιστήριο ξένων γλωσσών...

Σκέτη πίκρα!

Όσοι με παρακολουθείτε στο twitter, γνωρίζετε ότι κάνω διακοπές στη Σούγια (νότια Κρήτη). Χθες το πρωί κατεβαίνοντας από το δωμάτιο αντικρίσαμε αυτό:

Και δεν ήταν μόνο του. Λίγο παραπέρα υπήρχε άλλο ένα μικρότερο. Ψάχνοντας στο google με βάση το όνομα ανακαλύψαμε ότι είναι θαλαμηγός 55 μέτρων ιδιοκτησίας Βαρδινογιάννη. Είχε δίπλα του αραγμένο ένα ταχύπλοο που πηγαινοερχόταν συνεχώς και μετέφερε κόσμο από το ένα σκάφος στο άλλο. Κανέναν όμως έξω στη στεριά.
Το απογευματάκι, το πλοίο της γραμμής που κάνει νότια παράλια, πέρασε δίπλα του, χλόμιασε κι έφυγε χωρίς να πιάσει λιμάνι... Υπερβολές!!!
Καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας πηγαινοέρχονταν δύο περιπολικά στον έναν και μοναδικό δρόμο της Σούγιας. Πρώτη φορά είδαμε περιπολικό εκεί.
Τέλος πάντων φαινόταν ότι όλοι όσοι κάθονταν στη στεριά, μάλλον ζήλευαν αυτούς που ήταν μέσα στις θαλαμηγούς. Όμως το πιο αστείο είναι ότι σίγουρα αυτοί που ήταν μέσα, ζήλευαν αυτούς που ήταν στη στεριά. Διότι δεν μπόρεσαν όχι να κατέβουν για βόλτα, αλλά ούτε καν από τη σκαλίτσα του σκάφους για μπάνιο στη θάλασσα. Το μόνο που έκαναν όλη μέρα ήταν να πηγαινοέρχονται από το ένα σκάφος στο άλλο...
Σήμερα το πρωί είχαν φύγει πια. Άνοιξε ο ορίζοντας. Μάλλον θα ναι αραγμένοι κάπου στην Παλιόχωρα και θα πηγαινοέρχονται από το ένα σκάφος στο άλλο... Πίκρα!!!

Εσείς, ενημερώσατε όλη την πολυκατοικία για το εισόδημά σας;

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, 15 μέρες μετά την ηλεκτρονική κατάθεση της φορολογικής μας δήλωσης, έφτασε με το ταχυδρομείο το εκκαθαριστικό σημείωμα.
Παρατηρώντας το λίγο, νομίζω ότι κάποιος εκεί στο δημόσιο που είναι υπεύθυνος για τις παραγγελίες των φακέλων έχει κάνει ένα τεράστιο ατόπημα σε ότι αφορά το μέγεθος του παραθύρου ώστε να φαίνεται η διεύθυνση του παραλήπτη.
Δείτε μόνοι σας...

«Λαμπερά» χαμόγελα το 2010

Τελευταία έχω αποκτήσει μία, μάλλον περίεργη, συνήθεια. Μπαίνω σε διάφορα profiles στο facebook και βλέπω φωτογραφίες. Πάνω που άρχισα να το βαριέμαι όμως, παρατήρησα ότι υπάρχει κάτι περίεργο στις φωτογραφίες που έβλεπα. Στις φωτογραφίες κοριτσιών και κάποιων μεγαλύτερων γυναικών δεν έβλεπα πουθενά χαμόγελα.

Αναφέρομαι βέβαια στα κλασσικά χαμόγελα. Εκείνα που οι μύες του στόματος είναι χαλαροί, τα χείλη μισάνοιχτα ή και τελείως ανοιχτά ώστε να αποκαλύπτεται η οδοντοστοιχία και να εμφανίζεται η λάμψη από ένα χαμόγελο. Το χαμόγελο που ακόμα κι αν κάποιος είναι άσχημος, μπορεί να τον κάνει όμορφο. Που δείχνει ότι χαίρεσαι που βγάζεις φωτογραφία και είσαι σε καλή διάθεση...

Σε όλες σχεδόν τις φωτογραφίες τα χείλη είναι σφιγμένα και μαζεμένα ώστε να φαίνονται πιο παχιά, πιο μεγάλα, πιο σαρκώδη... μια αηδία... σαν να απέτυχε η έκχυση σιλικόνης... Ρώτησα μια μικρή γιατί το κάνουν αυτό και η απάντηση ήταν ότι όντως το κάνουν για να φαίνονται λέει πιο σαρκώδη τα χείλη. Και τελικά το αποτέλεσμα είναι σαν να σφίγγονται επειδή δεν πρόλαβαν να πάνε τουαλέτα πριν την πόζα.

Έλεος βρε κορίτσια. Χαλαρώστε... Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από ένα μεγάλο και λαμπερό χαμόγελο σε μια φωτογραφία.

Έχω έναν μικρό φίλο που τον αγαπάω πολύ!

Μου έστειλε λοιπόν ένα δωράκι. Είμαι σίγουρη ότι το σκάρωσε μετά που παρακολούθησε κάποιο επεισόδιο των Flinstones και είμαι σίγουρη ότι έχει πάρει στοιχεία από αυτά που είδε, αλλά έχει αυτοσχεδιάσει κι όλας. Είναι μόνο 7 χρονών. Ότι έχει αρχίσει να μαθαίνει να γράφει. Καταφέρνει να μας εκπλήσσει κάθε φορά μ' αυτά που κάνει.
Το μόνο που του εύχομαι είναι να χει στη ζωή του όση τύχη κι όση ευτυχία μπορεί να αντέξει. Και σε μας, να 'μαστε κάπου γύρω να τον βλέπουμε να μεγαλώνει και να παίρνει στη ζωή ό,τι του αξίζει!
Να 'σαι καλά μικρέ μου «βλάκα». Και επειδή δεν θα 'χω την ευκαιρία να σου τραγουδήσω live το τραγούδι που σ' αρέσει, το βάζω εδώ για να το ακούσεις μόνος σου.

Καλές γιορτές!